GŁÓWNA NEWSY STATYSTYKI FORUM PROGRAMY GALERIA LINKI

 

INFORMACJE O PROJEKCIE SETI

SETI


Search for Extraterrestrial Intelligence to rozbudowany, wieloletni projekt naukowy, którego celem jest znalezienie kontaktu z pozaziemskimi cywilizacjami poprzez poszukiwanie sygnałów radiowych i świetlnych sztucznie wytworzonych, pochodzących z przestrzeni kosmicznej, a nie będących dziełem człowieka.

 

PODSTAWOWA ZAŁOŻENIA SETI


Pierwszym etapem prób ustanowienia łączności międzygwiezdnej stał się projekt SETI. Polega on na poszukiwaniu gwiazd, z których emitowane są sygnały wskazujące na istnienie tam inteligentnych form życia pozaziemskiego. Nie jest to jednak proste zadanie, gdyż Galaktyka Drogi Mlecznej, w której znajduje się Słońce ma średnicę około 100 000 lat świetlnych i zawiera około 200 miliardów gwiazd. Szukanie sygnałów pozaziemskich cywilizacji w całej galaktyce bez odpowiedniej selekcji mogłoby zająć setki lat. Przyjęto trzy założenia pomagające zmniejszyć rozmiary tego zadania:

 - większość form życia w naszej Galaktyce jest oparta na chemii węgla, podobnie jak to jest na Ziemi,

 - niezbędna jest obecność wody w postaci ciekłej,

 - poszukiwania powinny być skoncentrowane na gwiazdach o podobnych parametrach do Słońca należących do ciągu głównego.

Około 10% gwiazd w Drodze Mlecznej ma parametry zbliżone do Słońca i tylko około 1000 z nich znajduje się w odległości mniejszej niż 100 lat świetlnych od Ziemi. Te gwiazdy są głównymi celami programu SETI. Ponieważ istnieje ryzyko, że powyższe założenia są częściowo błędne, program SETI obejmuje też wyrywkowe badanie innych obszarów kosmosu.

 

POCZĄTKI SETI


Współczesny program SETI został zapoczątkowany 19 września 1959 roku. W dwustronicowym artykule p.t. „Searching for Interstellar Communications” opublikowanym w Nature przez dwóch młodych fizyków Philipa Morrisona i Giuseppe Cocconi'ego została opisana możliwość komunikowania się w przestrzeni kosmicznej za pomocą fal radiowych o długości 21 cm (1420 MHz).

 W 1960 roku astronom Frank Drake z Cornell University przeprowadził pierwszą serię eksperymentów SETI, które zostały nazwane Projektem Ozma. Posługiwał się on radioteleskopem o średnicy 2 m, umieszczonym w miejscowości Green Bank, w Zachodniej Wirginii. Badał szum radiowy z okolic gwiazd średniej wielkości położonych najbliżej Ziemi. Przez 200 godzin obserwował 7200 kanałów o szerokości 100 Hz położonych dokoła centralnej częstotliwości 1420 MHz. Nagrywał ten szum na kasety magnetofonowe, a następnie je odsłuchiwał. Niczego szczególnego jednak nie udało mu się w ten sposób wyłowić.

Pierwsza konferencja naukowa na temat SETI odbyła się w Green Park w 1961. Zainteresowała ona radioastronomów z ZSRR, którzy wspólnie z Carlem Saganem rozpoczęli regularne badania SETI, korzystając z radzieckich anten wielokierunkowych. W 1966 roku, Sagan razem z Josifem Shkolovskim opublikowali książkę "Inteligentne życie we wszechświecie", która stała się rodzajem biblii dla późniejszych badaczy SETI.

W 1971 NASA zdecydowała się finansować projekt zgłoszony przez Drake’a i Bernarda Oliviera o nazwie Projekt Cyclopis. Pomysł polegał na budowie gigantycznej instalacji składającej się z 1500 radioteleskopów. Jednak na skutek krytyki i przyczyn finansowych, projekt został zarzucony na wstępnym etapie realizacji.

W 1974 podjęto pierwszą próbę wysłania własnego sygnału, który miałby szansę dotrzeć do cywilizacji pozaziemskich. Sygnał był emitowany przez radioteleskop Arecibo. Był to przekaz zawierający schematyczny rysunek kobiety i mężczyzny, położenie kuli ziemskiej w kosmosie, oraz samego radioteleskopu. Sygnał był wysyłany do grupy gwiazd M13, położonej ok. 25 000 lat świetlnych od Ziemi.

W 1979 na University of California, Berkeley uruchomiono kolejny projekt SETI o nazwie SERENDIP (ang. Search for Extraterrestrial Radio from Nearby Developed Populations), który jest kontynuowany po dziś dzień. Równolegle, w 1980 Sagan, Bruce Murray i Louis Friedman zapoczątkowali działanie prywatnego stowarzyszenia Planetary Society, którego jednym z zadań miało być wspieranie projektów SETI.

 

REWOLUCJA CYFROWA


W początkach lat 80-tych fizyk z Harvard University, Paul Horowitz zaprojektował analizator widma radiowego specjalnie dla celów projektu SETI, zaadaptował układy cyfrowej analizy sygnałów stosowane przez wojsko. W 1981 wybudowano pierwszy analizator o nazwie SUITCASE SETI, który był w stanie analizować na raz 131 000 wąskich kanałów radiowych. W 1983 SUITCASE SETI został przyłączony do 25-metrowego radioteleskopu należącego do Harvard University. Ten projekt został nazwany SENTINEL i był kontynuowany do 1985.

Okazało się jednak, że to wciąż za mało aby szczegółowo zbadać szum radiowy z kosmosu w rozsądnym przedziale czasu i projekt ten został zastąpiony projektem META (Megachannel Extra-Terrestrial Array). Analizator zbudowany w ramach tego projektu posiadał już zdolność analizy 8 milionów kanałów na raz. Kontynuacja tego projektu o nazwie "META II" rozpoczęła się w 1990 r. z użyciem radioteleskopu położonego w Argentynie – aby przebadać część kosmosu widoczną z południowej półkuli. Projekt META II jest kontynuowany.

Równolegle, w 1985 r. Ohio State University uruchomiło swój własny program SETI, nazwany BIG EAR, który został również wsparty przez fundusze z Planetary Society. Rok później władze Berkeley University zdecydowały się uruchomić drugi, równoległy projekt SERENDIP (o nazwie SERENDIP II), który jest kontynuowany do dziś.

 

NAJNOWSZE PROJEKTY


W 1992, NASA zdecydowała się odtworzyć swój własny projekt SETI, pod nazwą MOP (Microwave Observing Program). W ramach MOP planowano przeprowadzić szczegółowe badania szumu radiowego wokół wyselekcjonowanych 800 najbliżej położonych Ziemi gwiazd, oraz wyrywkowe dalszych obszarów kosmosu. MOP był prowadzony za pomocą sieci małych radioteleskopów należących do NASA o nazwie Deep Space Network oraz większych radioteleskopów w Green Bank i Arecibo.

Rok później Kongres USA zablokował fundusze na MOP. Uczestnicy tego projektu odeszli z NASA i utworzyli swój własny "Instytut SETI" w Mountain View, w Kalifornii, który zdołał pozyskać środki finansowe na kontynuację projektu MOP pod nową nazwą PROJECT PHOENIX, który wykorzystuje prywatny, 64-metrowy radioteleskop Parkera w Australii i jest kontynuowany do dziś.

Plantery Society stara się obecnie pozyskać środki finansowe na uruchomienie nowego projektu, będącego kontynuacją projektu META. Nowy projekt o nazwie BETA (Billion-Channel Extraterrestrial Array) zakłada zbudowanie analizatora zdolnego do badania miliarda kanałów na raz. Jak dotąd udało się skonstruować analizator składający się z 200 procesorów, mający 3 GB pamięci RAM, który jest zdolny do badania 250 milionów kanałów równocześnie.

Równolegle Instytut SETI współpracuje z laboratorium radioastronomicznym Berkeley University. Celem obu instytucji jest budowa wyspecjalizowanych, małych radioteleskopów. Mogą się one stać podstawą konstrukcji sieci tanich obserwatoriów radiowych o możliwościach podobnych, a nawet większych niż system z projektu „Cyclops”. Nowa instalacja ma się nazywać ATA (Allen Telescope Array). Astronomowie z Berkeley będą używali ATA do badań odległych obszarów kosmosu. Istotą projektu jest budowa nowej generacji analizatora sygnałów, który ma mieć możliwość badania sygnałów z każdej czaszy oddzielnie.

Innym interesującym projektem, który zapewne zostanie też powiązany z ATA, jest SETI@home. Projekt ten wystartował w 1999 r. i polega na wykorzystywaniu wolnych mocy obliczeniowych komputerów internautów-woluntariuszy. Zwykli użytkownicy przystępując do projektu instalują u siebie program działający w tle, który automatycznie pobiera przez Internet kolejne porcje szumu kosmicznego, analizuje go i odsyła wyniki do serwerów w Berkeley.

Pod koniec listopada 2005 roku, uniwersytet w Berkeley rozpoczął migrację SETI@home do platformy BOINC (Berkeley Open Infrastructure for Network Computing).

 

 

INFORMACJE O PROJEKCIE SETI@HOME

SETI@home


Projekt internetowy obliczeń rozproszonych koordynowany przez Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, będący częścią programu SETI, którego celem jest poszukiwanie w kosmicznym szumie radiowym sygnałów od pozaziemskich cywilizacji.

Uczestnicy programu ściągają ze strony internetowej projektu klienta, który pobiera porcje szumu kosmicznego rejestrowanego przez radioteleskop w Arecibo. Następnie klient analizuje szum po kątem cech które mogą świadczyć o tym, że sygnał został nadany przez pozaziemską inteligencję. Program działa jako wygaszacz ekranu lub aplet, w celu analizy sygnału wykorzystujący wolne moce obliczeniowe procesora komputera domowego, nie spowalniając jego normalnej pracy.

Oficjalna premiera projektu SETI@home miała miejsce 17 maja 1999 roku. 15 grudnia 2005 roku zakończono migrację na nową platformę programową BOINC. Poprzednią platformę nazwano SETI@home Classic i zaprzestano jej dalszego rozwoju i obsługi.

 

W ramach projektu zarejestrowany sygnał przeszukiwany jest pod kątem:

  • poszukiwania fal radiowych o amplitudzie mającej kształt regularnej krzywej Gaussa, co może sugerować, że sygnał ten jest wysyłany przez sztuczne źródła fal;

  • poszukiwania w miarę regularnych sygnałów pulsowych, które mogą wskazywać na jakiś rodzaj przekazu cyfrowego;

  • poszukiwanie trypletów radiowych, czyli trzech identycznych, następujących po sobie sygnałów radiowych. Prawdopodobieństwo naturalnego pojawienia się takiego trypletu w kosmicznym szumie radiowym jest na tyle małe, że jego wystąpienie może wskazywać na odnalezienie sygnału wysłanego przez pozaziemską cywilizację.

Projekt zrzesza około 5 milionów internautów (w Polsce 8 tys. na dzień 2 października 2002 r.) i jest największym na świecie projektem internetowym wykorzystującym moc obliczeniową komputerów domowych.

Od roku 1999 do 2001 łączna suma pracy wszystkich kopii programu wyniosła ponad 1 milion lat. Mimo że w ramach projektu nie znaleziono jeszcze żadnego konkretnego sygnału, o którym dałoby się powiedzieć, że na pewno został wysłany przez pozaziemską cywilizację, udało się zidentyfikować kilkanaście szczególnie interesujących gwiazd, w których szumie szczególnie często natrafiano na regularne fale nośne i tryplety.

Przyszłe plany to zaprzęgnięcie radioteleskopu pracującego na południowej półkuli ziemskiej, gdyż dotychczas wszystkie próbki szumu kosmicznego, analizowanego przez SETI@home, pochodziły z północnej półkuli. 

 

 

designed by Duster dla Poland BOINC Team

© 2006-